مردم خواسته دنیا خرده گیاهى است خشک و با آلود که از آن چراگاه دورى‏تان باید نمود . دل از آن کندن خوشتر تا به آرام رخت در آن گشادن ، و روزى یک روزه برداشتن پاکیزه‏تر تا ثروت آن را روى هم نهادن . آن که از آن بسیار برداشت به درویشى محکوم است و آن که خود را بى نیاز انگاشت با آسایش مقرون . آن را که زیور دنیا خوش نماید کورى‏اش از پى در آید . و آن که خود را شیفته دنیا دارد ، دنیا درون وى را از اندوه بینبارد ، اندوه‏ها در دانه دل او رقصان اندوهیش سرگرم کند و اندوهى نگران تا آنگاه که گلویش بگیرد و در گوشه‏اى بمیرد . رگهایش بریده اجلش رسیده نیست کردنش بر خدا آسان و افکندنش در گور به عهده برادران . و همانا مرد با ایمان به جهان به دیده عبرت مى‏نگرد ، و از آن به اندازه ضرورت مى‏خورد . و در آن سخن دنیا را به گوش ناخشنودى و دشمنى مى‏شنود . اگر گویند مالدار شد دیرى نگذرد که گویند تهیدست گردید و اگر به بودنش شاد شوند ، غمگین گردند که عمرش به سر رسید . این است حال آدمیان و آنان را نیامده است روزى که نومید شوند در آن . [نهج البلاغه]

کونگ فو توآ

>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 8


بازدید دیروز: 23


کل بازدید :276868
 
 >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<
سبحان خدامرادی
راه ما ناپیدا نیست . بیش از دو گام هم نیست ، گامی به سوی خود و گامی در پیشگاه انسانیت . وجه تمایز توآ با سایر هنرهای رزمی حرکات پر توان جسمانی همراه با شوک های تکنیکی است که چون مشعلی وجود را شعله ور و پس از فروکش احساسی پاک به آدمی می دهد . بسان یک رقص قدرت می نماید که بر پایه فرهنگ و آداب ن‍ژاد آریایی از خاور تا باختر و از شمال تا جنوب ایران و فراسوی مرزهای ایران کنونی ریشه کرده است .
 
 
 
>>اشتراک در خبرنامه<<
 
 
>>طراح قالب<<